معلولیت نیست مانع راهم

اولین کتابم یعنی «معلولیت نیست مانع راهم« در خصوص مقالاتی است که طی این سال ها برای معلولان ومشکلات آن‌ها در حوزه‌های مختلف نوشتم.ازدواج معلولان، مناسب سازی، اشتغال معلولان، معلولیت ومعنویت، تجربیات شخصی خودم با معلولیت و راهکارهایی که برای مقابله با مشکلات ناشی از معلولیتم پیدا کردم، از عناوین این کتاب است.

معلولیت نیست مانع راهم

معلولیت نیست مانع راهم عنوان کتابی هست از مجموعه مقالاتم که مادرم ایده گرداوری آن را مطرح کردند. مادرم گفتند که این همه سال فعالیت من در عرصه نویسندگی بهتر است در غالب کتابی دربیاید تا هم دیگران به راحتی استفاده کنند وهم خودم نتیجه زحماتم را در غالب کتاب ببینم. این مقالات در مجلات دنیای زنان، پیک توانا ، همشهری، مردم سالاری و… به چاپ رسیده بود. به همین دلیل با انتشارات دانشیاران ایران صحبت کردم وآنها موافقت کردند که مقالات جمع آوری شده من را با قبول هزینه چاپ بر عهده گرفته ومنتشر کنند. اگرچه تا به حال عواید چندانی از فروش کتاب به دست من نرسیده است ولی لیکن برای من این کار بسیار ارزشمند است.

 به نظر من موفقیت همان تلاش است چه به نتیجه برسد یا نرسد . اگر از من بپرسید که هدفم برای آینده چیست، من در جواب می‌گویم با توجه به وضعیت جسمانی من که روز به روز وخیم تر می‌شود، نمی‌توانم بگویم قطعا می خواهم به فلان هدف دست ‌یابم، ولی می گویم تلاشم را می‌کنم تا در کنار فعالیت‌های امروزم درآمدی کسب کنم که در آینده بتوانم روی پا خودم بایستم و برای همیشه به پدر و مادرم وابسته نباشم.

دختران مدام ناله نکنندف

دوست دارم برای این هدف خوب تلاش ‌کنم ولی نتیجه برایم مهم نیست. مهم این است که از تلاش و فعالیت خودم رضایت داشته باشم. به نظرم دستیابی به هدفی که احساس رضایت را به دنبال دارد، خودش موفقیت است. ممکن است گاهی ما در این تلاش های مان به اهداف مان دیر دست پیدا کنیم ولی نباید ناامید شویم. توصیه من به دختران این است که مدام ناله نکنند که کار نیست. آنها که سالم هستند، هزار ویک فعالیت در انتظار آنهاست که در منزل هم قادر به انجامش هستند . الان حتی دختران معلول برای خود کانال هنری درست کرده‌اند که نمونه‌ کارهای هنری خود را برای فروش معرفی می‌کنند. امروز دیگر دختران با استفاده از دنیای ارتباطات می‌توانند فعالیت کنند و نتیجه بگیرند و این خودش باید برای شان ایجاد انگیزه کند برای تلاش و امیدواری.

من وامثال من متوقع نیستیم دولت تمام هزینه های ما را تقبل کند ولی توقع داریم به مهم ترین خواسته ما یعنی اشتغال توجه شود. کاری که بعضی اِن جی اُ های مردمی اقدام به آن کرده وبا دریافت مشخصات وتوانایی‌های معلولان برای آنها شغل در نظر می‌گیرند. به طور نمونه چند مورد کار در منزل برای من پیدا کردند. گسترش این نوع اقدامات توسط دولت بسیار موثر است زیرا هزینه‌های درمانی ما بسیار است.از طرفی اگر این مراکز با نظارت دولتی باشد جلوی بسیاری از سوءاستفاده‌ها از معلولین گرفته خواهد شد.ارائه تجهیزات و وام‌های بانکی به معلولین بسیار مهم است ونیازهای مادی ما را تا حدی مرتفع می‌کند. بهزیستی هزینه دارویی ما را تقبل نمی‌کند ومی‌گوید بودجه نداریم به نظر من دولت باید شرایطی برای معلولان حاد در خصوص رفع نیازهای مادی در نظر بگیرد.

منبع : به دخت

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *